ΤΟ ΛΑΛΟΥΣΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΣΚΟΥΦΑΚΙ

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΣΙΚΑ

Ήταν ένας γέρος φτωχός που κάθε μέρα πήγαινε στο βουνό για ξύλα. Μόχθαγε όλη μέρα για να πάρει εξήντα παράδες και με αυτούς πορευότανε η οικογένειά του. Μια μέρα, εκεί που κατηφόριζε από το βουνό, είδε ένα θέαμα παράξενο: ένα φίδι είχε καταπιεί μια κατσίκα, μα τα κέρατά της είχαν μείνει έξω από το στόμα του. Μήτε το φίδι μπορούσε να την καταπιεί, μήτε η κατσίκα να βγει.

«Πριγκίπισσα του Χιονιού»

Yuki-Hime σημαίνει «Πριγκίπισσα του Χιονιού» στην ιαπωνική λαογραφία. Είναι ένα όμορφο χειμωνιάτικο πνεύμα που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια έντονης χιονόπτωσης και κρύων νύχτων. Φοράει ένα μακρύ λευκό κιμονό και έχει χλωμό δέρμα, σκούρα μαλλιά και ήρεμα, θλιμμένα μάτια.

Ο κόσμος λέει ότι περπατά ήσυχα μέσα από χιονισμένα χωριά και μονοπάτια του βουνού. Η αναπνοή της είναι κρύα σαν πάγος. Αν ένας ταξιδιώτης την συναντήσει και την ακολουθήσει, μπορεί να χαθεί στο χιόνι ή να παγώσει από το κρύο.

Το Yuki-Hime αντιπροσωπεύει την ευγενική αλλά θανάσιμη ομορφιά του χειμώνα. Δεν είναι πάντα σατανική, αλλά είναι μόνη και επικίνδυνη. Αν κάποιος δείξει φόβο ή απληστία, γίνεται ψυχρή και σκληρή. Αν κάποιος δείξει σεβασμό, μπορεί να εξαφανιστεί σαν χιόνι που πέφτει.

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΤΩΝ ΠΑΓΩΝ (Isjomfruen) του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Μια φορά κι έναν καιρό, στις παγωμένες κορυφές των Ελβετικών Άλπεων, εκεί που οι παγετώνες κατοικούν αιώνια, γεννήθηκε ο Ρούντι. Όταν ήταν ακόμα βρέφος, η μητέρα του έχασε τη ζωή της πέφτοντας σε μια χαράδρα του παγετώνα Λουτσίνε. Ο μικρός Ρούντι βρέθηκε στην αγκαλιά του πάγου, και η Νεράιδα των Πάγων, η κυρίαρχος των κρυστάλλινων σπηλαίων, τον φίλησε. «Δικός μου είσαι! Πάνω στη γη σε άφησα για τώρα, αλλά το φιλί μου το κρατάς βαθιά μέσα σου», ψιθύρισε η παγωμένη θεά. Ο Ρούντι σώθηκε από θαύμα, αλλά το βλέμμα του έμεινε για πάντα καθαρό και ψυχρό σαν το κρύσταλλο. Μεγαλώνοντας έγινε ο πιο ξακουστός κυνηγός, ικανός να σκαρφαλώνει εκεί που κανείς άλλος δεν τολμούσε. «Πρόσεχε τις απόκρημνες κορυφές, εκεί παραμονεύει η Νεράιδα», του έλεγαν οι γέροι, αλλά εκείνος γελούσε: «Το βουνό είναι το σπίτι μου, δεν φοβάμαι τον πάγο». Η καρδιά του όμως δόθηκε στη Μπαμπέτ, την κόρη του πλούσιου

μυλωνά. Ο μυλωνάς, θέλοντας να τον δοκιμάσει, του είπε περιπαικτικά: «Αν μου φέρεις το αετόπουλο από την πιο ψηλή και απόκρημνη κορυφή, τότε μόνο θα σου δώσω το χέρι της κόρης μου». Ο Ρούντι τον κοίταξε στα μάτια και απάντησε: «Θα το έχετε πριν δύσει ο ήλιος». Πράγματι, αψηφώντας τους ανέμους, ανέβηκε στους γκρεμούς και έφερε το αετόπουλο, κερδίζοντας την αγαπημένη του. Καθώς οι γάμοι πλησίαζαν, το ζευγάρι επισκέφθηκε το Μοντρέ. Εκεί, μια μέρα που ο Ρούντι ένιωσε ζήλια για έναν ξάδερφο της Μπαμπέτ, έφυγε μόνος του στα βουνά. Μέσα στην ομίχλη συνάντησε μια πανέμορφη κοπέλα. «Πιες από το κρασί μου, κυνηγέ, θα σε ζεστάνει», του είπε εκείνη με φωνή που έμοιαζε με το κελάρυσμα του νερού. «Ποια είσαι εσύ που γυρνάς μόνη στα ύψη;» τη ρώτησε ο Ρούντι. «Είμαι αυτή που ζητάει αυτό που της ανήκει»,

(Οι Πύλες της Νεραϊδοχώρας, 1922/ Margaret W. Tarrant; 1888-1959)

(Οι Πύλες της Νεραϊδοχώρας, 1922/ Margaret W. Tarrant; 1888-1959)

Το ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΚΟΥΚΛΑΣ

Το ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΚΟΥΚΛΑΣ, του ΤΑΚΗ ΣΑΡΡΗ, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυρήνες της συγκεκριμένης τέχνης στην Ελλάδα. Με σταθερή έδρα στα ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ, έχει διαμορφώσει μια ολόκληρη παράδοση, συνδυάζοντας την εκπαιδευτική προσέγγιση με την καλλιτεχνική αρτιότητα. 

 Ιστορικό και Φιλοσοφία

 Ο ΤΑΚΗΣ ΣΑΡΡΗΣ ίδρυσε αυτόν τον χώρο με σκοπό να προσφέρει στο κοινό μια

Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΣΑΧΡΙΑΡ ΚΑΙ ΣΑΧ ΖΑΜΑΝ

ΧΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΣ

Εις το όνομα του Αλλάχ, του Ελεήμονος, του Πολυεύσπλαχνου! Δόξα τω Αλλάχ, τον Κύριο των Κόσμων, και η ευλογία και η ειρήνη ας

 

 

Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Η ΧΙΟΝΑΤΗ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

---

Στην καρδιά ενός βαρύ χειμώνα, μια βασίλισσα καθόταν δίπλα σε ένα παράθυρο με πλαίσιο από μαύρο έβενο και κεντούσε. Καθώς κοίταζε τις νιφάδες του χιονιού, τρύπησε το δάχτυλό της και τρεις σταγόνες αίμα έπεσαν πάνω στο λευκό τοπίο. Η αντίθεση του κόκκινου πάνω στο λευκό και το μαύρο ήταν τόσο

Ο ΧΑΝΣΕΛ ΚΑΙ Η ΓΚΡΕΤΕΛ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Ο ΧΑΝΣΕΛ ΚΑΙ Η ΓΚΡΕΤΕΛ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

---

Στις παρυφές ενός απέραντου και πυκνού δάσους ζούσε ένας φτωχός ξυλοκόπος με τη γυναίκα του και τα δύο του παιδιά, τον ΧΑΝΣΕΛ και την ΓΚΡΕΤΕΛ. Η πείνα θέριζε τη χώρα και το ψωμί είχε γίνει πια ένα σπάνιο αγαθό. Μια νύχτα, καθώς οι τύψεις και η στέρηση βάραιναν την καρδιά του πατέρα, η γυναίκα του —που ήταν η μητριά των παιδιών— του πρότεινε το αδιανόητο: «Αύριο θα πάρουμε τα παιδιά βαθιά μέσα στο δάσος, θα τους ανάψουμε μια φωτιά, θα τους δώσουμε από ένα κομμάτι ψωμί και θα τα αφήσουμε

Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΡΑΦΤΑΚΟΣ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΡΑΦΤΑΚΟΣ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

---

Σε μια πόλη όπου η καθημερινότητα κυλούσε με τον ρυθμό της βελόνας και της κλωστής, ζούσε ένας ράφτης, άνθρωπος ολιγαρκής αλλά με πνεύμα ανήσυχο. Ένα πρωινό, καθώς εργαζόταν στον πάγκο του, αγόρασε λίγη μαρμελάδα από μια πλανόδια πωλήτρια. Όμως, η γλυκιά οσμή προσέλκυσε ένα σμήνος από μύγες που κάθισαν πάνω στο ψωμί του. Οργισμένος από την ενόχληση, ο ράφτης πήρε ένα κομμάτι

ΡΑΠΟΥΝΖΕΛ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

ΡΑΠΟΥΝΖΕΛ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

---

Η ιστορία ξεκινά με μια επιθυμία τόσο βαθιά και οδυνηρή, που άγγιζε τα όρια της απελπισίας. Ένας άντρας και μια γυναίκα ζούσαν για χρόνια στη σκιά της ατεκνίας, μέχρι που η μοίρα αποφάσισε να τους χαμογελάσει. Στο πίσω μέρος του σπιτιού τους, ένα μικρό παράθυρο έβλεπε σε έναν κήπο απαράμιλλης ομορφιάς, γεμάτο με τα πιο σπάνια λουλούδια και βότανα. Όμως ο κήπος αυτός ήταν μια φυλακή

ΡΑΠΟΥΝΖΕΛ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

ΡΑΠΟΥΝΖΕΛ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Η ιστορία ξεκινά με μια επιθυμία τόσο βαθιά και οδυνηρή, που άγγιζε τα όρια της απελπισίας. Ένας άντρας και μια γυναίκα ζούσαν για χρόνια στη σκιά της ατεκνίας, μέχρι που η μοίρα αποφάσισε να τους χαμογελάσει. Στο πίσω μέρος του σπιτιού τους, ένα μικρό παράθυρο έβλεπε σε έναν κήπο απαράμιλλης ομορφιάς, γεμάτο με τα πιο σπάνια λουλούδια και βότανα. Όμως ο κήπος αυτός ήταν μια φυλακή