ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Marc Potts 

Κωστής Παλαμάς (1859-1943)

Η νεράιδα

Τρεις κοπέλες λυγερές,
νά! στο δρόμο μοναχές.

(Όποιος με νεράιδα κοιμηθεί,
τις κοπέλες πια δεν τις ποθεί.)

5
Τρεις κοπέλες λυγερές
μου χαμογελάνε, τρεις χαρές.

(Όποιος τη νεράιδα ερωτευτεί,
με γυναίκα δε θα παντρευτεί).

Τρεις κοπέλες μοναχές
10
πάνε, πάνε, τρεις ψυχές.

Σύρτε στο καλό,
σύρτε στην ευκούλα του Θεού.

(Στάλα στάλα μου το πίνεις το μυαλό,
Πρασινομαλλού!)

 «Η νεράιδα» του Κωστή Παλαμά, από τη συλλογή «Τραγούδια της πατρίδας μου








 Florence Anderson.



«Οι Νεράιδες του Ηλιοβασίλεμα» της Enid Blyton
Καθώς ξαπλώνω στην κορυφή του λόφου Guelders
Και είδα τα τεμπέλικα σύννεφα να ταξιδεύουν,
Είδα το πιο παράξενο πράγμα που είχα δει ποτέ
Ψηλά στον δυτικό ηλιόλουστο ουρανό.
Είδα μια σειρά από σύννεφα μωρών στην ουρά
Έλα να αιωρηθείς από κάπου μακριά,
Και ιππεύοντας σε κάθε σαθρό κομμάτι ομίχλης
Ήταν νεράιδες ντυμένες στα ροζ και ασημί γκρι.
Έφεραν τα σύννεφα τους να αγκυροβολήσουν στη Δύση
(Όλα ροζ ήταν σαν αμυγδαλιές μόλις έξω).
Κάθε νεράιδα πήρε ένα πινέλο και μια κατσαρόλα.
Και άρχισε να πιτσιλίζει ροζ και χρυσό περίπου.
Δούλεψαν για μισή ώρα με πινέλο και μπογιά,
Και έφτιαξα ένα ηλιοβασίλεμα, υπέροχο να το δεις,
Μια λίμνη χρυσού με νησάκια με ροζ κορδέλα
Και μετά μια νεράιδα έριξε μπογιά πάνω μου!
Έπεσε στο χέρι μου και με έκανε να γελάσω.
Και όλες οι νεράιδες γύρισαν το κεφάλι τους,
Και όταν με είδαν να παρακολουθώ κάτω,
Πήραν τα σύννεφα τους και έφυγαν!