Μπέιρα, γνωστή και ως Σκοτεινή Μπέιρα

<pre>  Βασίλισ

σα του Χειμώνα

                        Σκωτσέζικη Μυθολογία 

                  Τα σύννεφα στροβιλίζονται σε πυκνά σγουρά,

                 Η οργισμένη καταιγίδα ετοιμάζεται να χτυπήσει,

                  Η Beira γέρνει το κεφάλι της προς τα πίσω,

                    Απολαμβάνοντας την υπέροχη θέα.

                  Το καλοκαίρι έφυγε, το φθινόπωρο έφυγε,

                    Η σκοτεινή Beira βασιλεύει στη θέση τους.

                   Καθισμένη σε έναν πάγκο από πάγο,

                  Κυριαρχεί στις θυελλώδεις νύχτες του χειμώνα.

               Φοβερή γριά, με πλατύ χαμόγελο,

                 Ευχαριστημένη από την παγωμένη δύναμή της.

                Αιώνια μητέρα, κρύα και αυστηρή,

Εδώ πριν ακόμη σχηματιστεί η γη.

Στο βάθος – ρίχνει αστραπές,

Ο ουρανός χρωματίζεται σε βαθύ τυρκουάζ...

Τα βουνά σκύβουν σε σεβασμό,

Υπερυψωμένη, η βασίλισσα στέκεται ατάραχη.

Χειμωνιάτικες πνοές, το χιόνι πέφτει,

Ενώ ένα έντονο μπλε μάτι παρακολουθεί.

~Ποίημα της Luma Mora~

<pre>

Στη σκωτσέζικη μυθολογία, η Μπέιρα, γνωστή και ως Σκοτεινή Μπέιρα, ήταν η μεγάλη μητέρα   των θεών.  Ήταν επίσης γνωστή ως Κάιλεχ,  ή Κάιλεχ Μπιούρ στις γαελικές παραδόσεις της Ιρλανδίας και της Νήσου τουΜαν.   Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Αλεξάντερ Μακένζι, συνήθως περιγραφόταν ως πολύ  ψηλή και πολύ γριά και μπορούσε να γίνει τρομερά άγρια όταν την προκαλούσαν. Ο θυμός της μπορούσε να είναι τόσο δυνατός και πικρός όσο ο κρύος βόρειος άνεμος και τόσο άγριος και αμείλικτος όσο η θυελλώδης θάλασσα. Κάθε χειμώνα η Μπέιρα βασίλευε αδιαμφισβήτητα στη Γη, αλλά καθώς πλησίαζε η άνοιξη, οι υπήκοοί της γίνονταν ανήσυχοι και επαναστατούσαν ενάντια στην αυστηρή και σκληρή διακυβέρνησή της.  Ανυπομονούσαν την επικείμενη επιστροφή του Άνγκους του Λευκού Άλογου, που ήταν ο Βασιλιάς του Καλοκαιριού, και της Μπράιντ, της όμορφης συντρόφου και Βασίλισσάς του.

    Ο βασιλιάς και η βασίλισσα του καλοκαιριού

Ο Άνγκους και η Μπράιντ ήταν αγαπητοί από όλους, καθώς η άφιξή τους σήμανε το τέλος των σκοτεινών και κρύων ημερών του χειμώνα και την επιστροφή της άνοιξης και των θερμότερων και φωτεινότερων ημερών της αφθονίας και της ευτυχίας. Η αποδυνάμωση της δύναμής της και η αναπόφευκτη άφιξη του Βασιλιά και της Βασίλισσας του Καλοκαιριού εξόργισαν πολύτη Μπέιρα. Αν και έκανε ό,τι μπορούσε για να παρατείνει το χειμώνα, προκαλώντας ανοιξιάτικες καταιγίδες και στέλνοντας παγετούς, τελικά ο χειμώνας έπρεπε να δώσει τη θέση του στην άνοιξη και το καλοκαίρι, καθώς η δύναμή της εξασθενούσε.

Το Πράσινο Νησί και η Πηγή της Νεότητας

Η Μπέιρα ήταν γηραιά, έχοντας ζήσει για χιλιάδες χρόνια. Διατηρούσε τη ζωή της πίνοντας από την Πηγή της Νεότητας, η οποία είχε την πηγή της στο Πράσινο Νησί της Δύσης. Το Πράσινο Νησί ήταν ένα πλωτό νησί και ένα μέρος όπου υπήρχε μόνο καλοκαίρι. Τα δέντρα ήταν πάντα φορτωμένα με άνθη και φρούτα και οι μέρες ήταν ηλιόλουστες και καθαρές.   Το νησί επέπλεε ελεύθερα στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό και στις θάλασσες γύρω από τις δυτικές ακτές της Ιρλανδίας, πλησιάζοντας μερικές φορές τις Εβρίδες.

Αν και πολλοί τολμηροί ναυτικοί έχουν προσπαθήσει να βρουν το νησί, ελάχιστοι, αν όχι κανένας, έχουν καταφέρει να το κάνουν, καθώς είναι κρυμμένο από την ομίχλη.  Ακόμηκαι στις πιο ήρεμες και φωτεινές μέρες, είναι πιθανό να το προσπεράσει κανείς νομίζοντας ότι είναι απλώς μια θάλασσα ομίχλης στο βάθος, χωρίς να συνειδητοποιήσει ότι το μαγικό Πράσινο Νησί κρύβεται μέσα της. Μερικές φορές μπορεί να το δει κανείς από την ακτή, αλλά εξαφανίζεται όταν το κοιτάξει κανείς.  Μερικές φορές βυθίζεται κάτω από τα κύματα για να κρύψει τα απαγορευμένα αξιοθέατά της από τα ανθρώπινα μάτια.Ωστόσο, η Μπέιρα δεν ήταν άνθρωπος και ήξερε πώς να φτάσει στο απαγορευμένο νησί όταν έφτανε η ώρα. Ήξερε ότι τα νερά του Πηγαδιού της Νεότητας ήταν πιο ισχυρά  μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο. Γι' αυτό επισκεπτόταν πάντα το Πράσινο Νησί για να πιει τα νερά του Πηγαδιού της Νεότητας τη νύχτα πριν από την πρώτη μέρα που μεγάλωνε, που ήταν και η τελευταία νύχτα της βασιλείας της ως Βασίλισσα του Χειμώνα.Ήταν σημαντικό να πιει το νερό ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, γι' αυτό έφτανε νωρίς και καθόταν στο σκοτάδι περιμένοντας την πρώτη αχτίδα φωτός στην ανατολή.  Αυτό ήταν το σήμα για να πιει από το καθαρό νερό της Πηγής της Νεότητας, που αναβλύζει από μια σχισμή σε ένα βράχο. Ήταν απαραίτητο να πιει το νερό σιωπηλά και μόνη, πριν από οποιοδήποτε πουλί ή ζώο. Αν αποτύγχανε σε αυτό, θα πέθαινε, θα μαραζόταν και θα γινόταν σκόνη.

Μόλις το νερό άγγιζε τα χείλη της, άρχιζε να γίνεται νεότερη.  Έφευγε από το νησί και επέστρεφε στη Σκωτία, όπου έπεφτε σε έναν μακρύ, μαγικό ύπνο. 

 Τελικά θα ξυπνούσε ως μια όμορφη κοπέλα με μακριά ξανθά μαλλιά, μπλε μάτια και ροδαλά μάγουλα, για να βρει τον εαυτό της κάτω από τον ήλιο. Έχοντας αναζωογονηθεί, ήταν πλέον, με εξαίρεση τη Bride, τη Βασίλισσα του Καλοκαιριού, η ομορφότερη θεά της γης. Θα περιπλανιόταν στη γη ντυμένη με μια πράσινη ρόμπα και στεφανωμένη με λουλούδια διαφορετικών χρωμάτων.

     Η γήρανση της Μπέιρα

Ωστόσο, καθώς οι μήνες περνούσαν, το έτος γερνούσε και η Μπέιρα γερνούσε μαζί του.  Θα έφτανε στην πλήρη γυναικεία ηλικία στα μέσα του καλοκαιριού και όταν έφτασε το φθινόπωρο, οι πρώτες ρυτίδες άρχισαν να εμφανίζονται στο μέτωπό της και η ομορφιά της φαινόταν να ξεθωριάζει σιγά-σιγά. Με την επιστροφή του χειμώνα, μεταμορφώθηκε πλήρως σε μια γριά ξεθωριασμένη μάγισσα και έγινε Βασίλισσα του Χειμώνα.  Συχνά την άκουγαν τις θυελλώδεις νύχτες, καθώς περιπλανιόταν μόνη της μέσα στον πικρό άνεμο, τραγουδώντας ένα παράξενο και θλιβερό τραγούδι:

<pre>Ω, ζωή που φθίνει σαν τη θάλασσα!

  Είμαι κουρασμένη και γριά, είμαι κουρασμένη και γριά –

Ω! Πώς μπορώ να είμαι ευτυχισμένη

  Όλη μόνη στο σκοτάδι και στο κρύο.

Είμαι πάλι η γριά Μπέιρα,

  Ο μανδύας μου δεν είναι πια πράσινος,

Σκέφτομαι με πόνο την ομορφιά μου

  Και τις μέρες που άλλη ήταν βασίλισσα.

Τα χέρια μου είναι μαραμένα και λεπτά,

  Τα μαλλιά μου που κάποτε ήταν χρυσά είναι τώρα γκρίζα.

Είναι χειμώνας – η βασιλεία μου αρχίζει –

  Το καλοκαίρι της νιότης έχει περάσει.

Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο της νιότης έχουν περάσει –

  Είμαι κουρασμένη και γριά, είμαι κουρασμένη και γριά.

Κάθε λουλούδι πρέπει να μαραθεί και να πεθάνει

  Όταν φυσούν οι κρύοι άνεμοι, όταν φυσούν οι κρύοι άνεμοι.

Αν και η νεανική και ανανεωμένη Μπέιρα του καλοκαιριού ήταν μια χαρά για τα μάτια, η γηρασμένη και πικρόχολη Μπέιρα του χειμώνα μετατράπηκε σε κάτι φρικτό.   Είχε μόνο ένα μεγάλο μάτι, αλλά η όρασή της ήταν οξεία και καθαρή, ενώ το δέρμα της ήταν σκούρο μπλε, δίνοντάς της μια θαμπή και υγρή εμφάνιση. Είχε σκουριασμένα δόντια και μακριά, λεία, λευκά μαλλιά που κάλυπταν τους ώμους της σαν φωτεινός παγετός. Τα ρούχα της ήταν γκρι και κουβαλούσε τυλιγμένο στους ώμους της ένα σκούρο κασκόλ, το οποίο έσφιγγε σφιχτά γύρω της. Μερικές φορές την άκουγαν να τραγουδάει θλιβερά τραγούδια στον εαυτό της.

    Πέρασαν οι μέρες

Λέγεται ότι η Μπέιρα ήταν τόσο γριά που θυμόταν πώς είχαν αλλάξει τα πράγματα στη γη.  Θυμόταν ότι σε μερικά μέρη όπου τώρα υπήρχε νερό, κάποτε υπήρχε γη. Επιπλέον, θυμόταν πώς μέρη που τώρα ήταν γη, κάποτε ήταν καλυμμένα από νερό.  Κάποτε ένας μάγος τη ρώτησε πόσο χρονών ήταν και εκείνη απάντησε: 

«Δεν μετράω πια το χρόνο σε χρόνια.  Θα σου πω ότι εκεί όπου βρίσκεται ο βράχος του Σκερυβόρε, που είναι το καταφύγιο των φώκων, στη θάλασσα, θυμάμαι ότι υπήρχε ένα βουνό που ήταν περιτριγυρισμένο από χωράφια.  Θυμάμαι πώς οι άνθρωποι δούλευαν σε αυτά, τα όργωναν και τα καλλιεργούσαν και θυμάμαι πώς η κριθάρι μεγάλωνε ψηλό και πυκνό και γεμάτο ηλιοφάνεια. Θυμάμαι τη λίμνη εκεί πέρα που δεν ήταν παρά μια μικρή πηγή.

Η δημιουργία της λίμνης Loch Awe

Οι ιστορίες αναφέρουν ότι η Beira ελευθέρωσε πολλά ποτάμια και δημιούργησε πολλές λίμνες. Δημιούργησε όλα τα βουνά, τις κοιλάδες και τους λόφους της Σκωτίας. Ενας μύθος λέει ότι κάποτε υπήρχε ένα πηγάδι στο Ben Cruachan στο Argyle, το οποίο η Beira συνήθιζε να χρησιμοποιεί καθημερινά. Κάθε πρωί, όταν ανέτελλε ο ήλιος, σήκωνε το καπάκι του και το βράδυ, όταν έδυε ο ήλιος, το ξαναέβαζε στη θέση του. Ένα βράδυ ξέχασε να το ξαναβάλει στη θέση του κατά το ηλιοβασίλεμα και αυτό διατάραξε τη φυσική τάξη του κόσμου.Με τη δύση του ήλιου, το νερό άρχισε σταδιακά να αναβλύζει από το πηγάδι. Όσο πιο χαμηλά έπεφτε ο ήλιος, τόσο περισσότερο νερό αναβλύζονταν από το πηγάδι. Σύντομα, μια μεγάλη πλημμύρα ξεχύθηκε από το πηγάδι και κυλούσε με ορμή κάτω από το βουνό προς την κοιλάδα. Την επόμενη μέρα, όταν ανέτειλε ο ήλιος, η Μπέιρα βρήκε την κοιλάδα εντελώς πλημμυρισμένη και, με την πάροδο του χρόνου, αυτό το μέρος έγινε γνωστό ως Loch Awe.

Δημιουργώντας τη λίμνη Λοχ Νες Η Μπέιρα είχε ένα άλλο πηγάδι που επίσης έπρεπε να φυλάσσεται από το ηλιοβασίλεμα μέχρι την ανατολή του ηλίου. Μια από τις υπηρέτριές της, που ονομαζόταν Νέσα, ήταν υπεύθυνη για το πηγάδι. Ένα βράδυ, η Νέσα άργησε να επιστρέψει για να καλύψει το πηγάδι και καθώς πλησίαζε, είδε μεγάλες ροές νερού να ρέουν με τέτοια δύναμη που αναγκάστηκε να γυρίσει και να τρέξει για να σώσει τη ζωή της. Η Μπέιρα, που παρακολουθούσε από το σπίτι της στην κορυφή του Μπεν Νέβις, ήταν έξαλλη και φώναξε: «Απογοήτευσες την εμπιστοσύνη μου και αμέλησες το καθήκον σου, γι' αυτό τώρα πρέπει να τρέχεις για πάντα και να μένεις στο νερό!»Αμέσως η Νέσα μεταμορφώθηκε σε ποτάμι, το οποίο έγινε γνωστό ως ποτάμι Νες, και η λίμνη που σχηματίστηκε από αυτό ως Λοχ Νες.   Υπάρχει μια παράδοση ότι μία φορά το χρόνο, την επέτειο της μεταμόρφωσής της, η Νέσα εμφανίζεται από τη λίμνη ως κοπέλα για να τραγουδήσει ένα λυπηρό, γλυκό τραγούδι με μια φωνή πιο καθαρή και μελωδική από οποιοδήποτε πουλί. Την συνοδεύει η όμορφη μουσική χρυσών αρπών και αυλών, πιο μελωδική από αυτή της χώρας των νεράιδων.

     Δημιουργώντας βουνά

Στις απαρχές του κόσμου, τα ποτάμια άρχισαν να ξεσπούν και να σχηματίζουν λίμνες, και τότε η Beira άρχισε να δημιουργεί τα βουνά της Σκωτίας.  Κουβαλούσε στην πλάτη της ένα μεγάλο καλάθι γεμάτο χώμα και πέτρες.

 Μερικές φορές έπρεπε να περάσει πάνω από κοιλάδες, ποτάμια και λίμνες, αλλά αυτό μερικές φορές έκανε το καλάθι της να γέρνει προς τη μία πλευρά, με αποτέλεσμα να πέφτουν πέτρες και χώμα.  Αυτά σχημάτιζαν λόφους και προκαλούσαν τη δημιουργία λιμνών με νησιά.  

Για να την βοηθήσουν στο έργο της, είχε οκτώ μάγισσες, οι οποίες είχαν η καθεμία ένα καλάθι δεμένο στην πλάτη τους, γεμάτο με χώμα και πέτρες. Η μία μετά την άλλη το άδειαζαν σε ένα σημείο, έτσι ώστε κάθε καλάθι να σχηματίζει έναν τεράστιο σωρό που δημιουργούσε ένα βουνό που έφτανε μέχρι τα σύννεφα.       

  Οι γιοι της Σκοτεινής Μπέιρα

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, η Μπέιρα δημιούργησε τα βουνά για δύο λόγους. Ο πρώτος ήταν για να έχει σκαλοπάτια για να διασχίζει τη χώρα. Ο δεύτερος ήταν επειδή είχε πολλούς γιους που είχαν τάση να τσακώνονται και να πολεμούν μεταξύ τους για δεκάδες χρόνια. Επομένως, για να τιμωρήσει όσους την παρακούσαν μαλώνοντας, τους χώρισε και τους έβαλε να ζουν σε διαφορετικά ορεινά σπίτια. Ωστόσο, αυτό δεν τους εμπόδισε να μαλώνουν, καθώς κάθε πρωί ανέβαιναν στις κορυφές των βουνών και πετούσαν ο ένας στον άλλο τεράστιους βράχους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σήμερα βλέπουμε πολλούς μεγάλους βράχους και πέτρες να είναι σκορπισμένοι στις πλαγιές των βουνών ή να βρίσκονται στις κοιλάδες από κάτω.Η Μπέιρα είχε και άλλους γιγάντιους γιους που ζούσαν σε βαθιές σπηλιές μέσα στη γη.  Άλλοι είχαν κέρατα σαν τα ελάφια και άλλοι είχαν περισσότερα από ένα κεφάλια. Οι γιοι της ήταν τόσο δυνατοί που μπορούσαν εύκολα να σηκώσουν βοοειδή από το έδαφος, να τα βάλουν στους ώμους τους, να τα μεταφέρουν και να τα ψήσουν για δείπνο.  Κάθε ένας από τους γιγάντιους γιους της ήταν γνωστός ως Φουάρ.

Η προέλευση του Μπεν Γουίβις

Ένα από τα πιο δύσκολα καθήκοντα της Μπέιρα ήταν η κατασκευή του Μπεν Γουίβις. Είχε αναθέσει καθήκοντα στις υπηρέτριές της σε άλλα μέρη και επειδή δεν ήθελε να εμποδίσει την πρόοδό τους, αναγκάστηκε να εργαστεί μόνη της. Μετά από μια ιδιαίτερα επίπονη και κουραστική μέρα, σκόνταψε και όλο το περιεχόμενο του καλαθιού της έπεσε στο έδαφος και αυτό ήταν που έγινε το βουνό γνωστό ως Little Wyvis.

  Μαγικό Σφυρί

Η Μπέιρα είχε ένα μαγικό σφυρί που χρησιμοποιούσε για να διαμορφώσει το σκωτσέζικο τοπίο. Για να κάνει το έδαφος σκληρό σαν βράχο, το χτυπούσε ελαφρά με το σφυρί της. Για να δημιουργήσει μια κοιλάδα, χτυπούσε το έδαφος δυνατά. Αφού είχε σχηματίσει ένα βουνό, χρησιμοποιούσε το σφυρί της για να το σμιλεύσει σε ένα μοναδικό σχήμα, ώστε να μπορεί να τα ξεχωρίζει το ένα από το άλλο και να τα χρησιμοποιεί ως ορόσημα για να βρίσκει το δρόμο της. Αφού τα δημιουργούσε, απολάμβανε να περιπλανιέται στις κοιλάδες κάτω και ανάμεσα τους και να περιπλανιέται στα ορεινά περάσματα.

Τα ζώα και η Μπέιρα

Η Μπέιρα ήταν αγαπητή σε όλα τα άγρια ζώα, ειδικά όταν ήταν νεότερη. Οι αλεπούδες την καλωσόριζαν με γαβγίσματα και οι λύκοι την χαιρετούσαν με ουρλιαχτά από τα βουνά, ενώ οι αετοί που πετούσαν ψηλά πάνω της φώναζαν από χαρά για την παρουσία της. Προστάτευε τα γρήγορα ελάφια και τα μεγαλόκερα, μαλλιαρά βοοειδή, τα μαύρα γουρούνια και άλλα ζώα που περιπλανιόνταν στη γη εκείνη την εποχή.

Έτρεφε κατσίκες και βοοειδή στα βουνά, ώστε να μπορούν να βόσκουν το γλυκό χορτάρι του βουνού, και τα άρμεγε. Μόλις ο άνεμος άρχιζε να φυσάει τον γαλακτώδη αφρό από τα δοχεία αρμέγματος, ήξερε ότι ήταν ώρα να τα οδηγήσει κάτω στο καταφύγιο των κοιλάδων. Ο αφρός από τα δοχεία κάλυπτε τους λόφους και λάμπει στον ήλιο. Όταν η βροχή χτυπούσε τα βουνά με ορμητικά ρεύματα και έτρεχε στις πλαγιές, οι άνθρωποι κοίταζαν προς τα πάνω και έλεγαν:

<pre>«Κοίτα, η Μπέιρα την αρμέγει σήμερα. Δες πώς τα δοχεία ξεχειλίζουν από γάλα και τρέχουν κάτω από την πλαγιά του βουνού».

              Η δίνη του Κορυβρέκαν

Η Μπέιρα φορούσε ένα μεγάλο, χνουδωτό σάλι που μερικές φορές χρειαζόταν να πλύνει, αλλά το μόνο μέρος που ήταν αρκετά μεγάλο ήταν η θάλασσα στον Κόλπο του Κορυβρέκαν, που βρίσκεται ανάμεσα στα δυτικά νησιά Τζούρα και Σκάρμπα. Έπλενε το σάλι της με τόση δύναμη που προκάλεσε μια δίνη στη θάλασσα, γνωστή ως η δίνη του Κορυβρέκαν, η οποία ήταν γνωστή ως το πλυντήριο της. Υπάρχει ένας μύθος ότι ένας σκωτσέζος πρίγκιπας ονόματι Μπρέκκαν πνίγηκε στον δίνη όταν το σκάφος του πιάστηκε στην έλξη του ή ανατράπηκε από τα κύματα που δημιουργούσε η Μπέιρα καθώς έπλενε το σάλι της. Χρειάστηκαν τρεις μέρες στις υπηρέτριές της για να προετοιμάσουν το νερό για να πλύνουν το σάλι της. Όταν ήταν έτοιμο, ο θόρυβος του Κόρι ή της θάλασσας ακουγόταν σε ακτίνα είκοσι μιλίων και η Μπέιρα άρχιζε να πλένει το σάλι της. Την τέταρτη μέρα, έριχνε το σάλι της στον δίνη και το ποδοπατούσε.   Έπλενε το σάλι της μέχρι να γίνει λευκό σαν το χιόνι και μετά το κρεμούσε στα βουνά για να στεγνώσει, κάτι που σήμαινε ότι είχε αρχίσει η βασιλεία της ως Βασίλισσα του Χειμώνα. 

      Η δημιουργία του σκωτσέζικου τοπίου

Ο μύθος και η ιστορία της Μπέιρα είναι η ιστορία του πώς οι αρχαίοι Σκωτσέζοι εξηγούσαν τη δημιουργία του μαγευτικού τοπίου στο οποίο ζούσαν και τις δυνάμεις που το δημιούργησαν. Παρέχει μια εξήγηση για τον κύκλο των εποχών με έναν τρόπο που οι άνθρωποι κατανοούσαν και μπορούσαν να συσχετίσουν. Αν και μη επιστημονικό και ίσως ωμό και πονηρό κατά περιόδους, έχει μια ορισμένη γοητεία και αλήθεια που η επιστήμη δεν μπορεί να απαντήσει.

Η Μπέιρα είναι μια θεά του χειμώνα, γι' αυτό και συνδέεται με τα σύμβολα του χιονιού και του μπλε χρώματος. Οι γιορτές της είναι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, που σηματοδοτεί την κορύφωση της δύναμής της, και η Ημέρα της Νύφης (η πρώτη ημέρα της αρχαίας κελτικής άνοιξης). Την Ημέρα της Νύφης, η Μπέιρα παραιτείται από την εξουσία της και επιστρέφει στο Πηγάδι της Νεότητας για να ανακτήσει τη δύναμη και την ομορφιά της. Η Μπέιρα είναι θεά της ισορροπίας, των κύκλων και της αναγέννησης. Αν και η ομορφιά και η δύναμή της κυμαίνονται, παραμένει αιώνια μέσα από τον κύκλο των εποχών. Οι χειμερινές δυνάμεις της Μπέιρα τιμούν τη γη κατά τη διάρκεια μιας ήσυχης περιόδου μεταμόρφωσης και ανταμείβεται για τη σκληρή δουλειά και την ενέργειά της με την υπόσχεση ανανέωσης και ανάπτυξης μετά το χειμώνα.

 Τελετή με νιφάδα χιονιού

Ο χειμώνας είναι μια εποχή για περισυλλογή και εσωτερική ανάπτυξη. Η τελετή με τη νιφάδα χιονιού είναι ένας όμορφος τρόπος για να συνειδητοποιήσετε τους μακροπρόθεσμους στόχους σας.  Για αυτή την τελετή χρειάζεστε έξι λευκά κεριά, θυμίαμα (επιλέξτε ένα χειμερινό άρωμα, όπως πεύκο) και μια νιφάδα χιονιού από χαρτί.

Η χιονονιφάδα από χαρτί μπορεί να φτιαχτεί πριν ή κατά τη διάρκεια του τελετουργικού. Για να φτιάξετε τη χιονονιφάδα, απλά ξεκινήστε με ένα τετράγωνο κομμάτι χαρτί.  Διπλώστε το τετράγωνο διαγώνια για να φτιάξετε ένα τρίγωνο και, στη συνέχεια, διπλώστε το ξανά στη μέση για να φτιάξετε ένα μικρότερο τρίγωνο. Διπλώστε το τρίγωνο σε τρία μέρη, προσέχοντας να ευθυγραμμίσετε τις αριστερές και δεξιές άκρες του χαρτιού. Κόψτε τις αιχμηρές άκρες του τριγώνου. Τέλος, σχεδιάστε το μοτίβο της νιφάδας χιονιού κόβοντας διαφορετικά σχήματα στο διπλωμένο χαρτί. Φροντίστε να διατηρήσετε το διπλωμένο άκρο ανέπαφο, ώστε η νιφάδα χιονιού να μην διαλυθεί. Ξεδιπλώστε προσεκτικά το χαρτί για να αποκαλύψετε μια μοναδική νιφάδα χιονιού.

Προετοιμάστε τον χώρο του τελετουργικού δημιουργώντας έναν κύκλο με έξι λευκά κεριά. Πάρτε το χιονονιφάδα έξω και σταθείτε στο κρύο για λίγα λεπτά για να νιώσετε τη ψύχρα του χειμώνα. Αγγίξτε το χιονονιφάδα από χαρτί και συλλογιστείτε το νόημα και το σκοπό του χειμώνα. Είναι η εποχή για να θέσετε στόχους και να προετοιμαστείτε για την έλευση της άνοιξης. Επιστρέψτε στο εσωτερικό και νιώστε τη ζεστασιά και την ασφάλεια του σπιτιού. Τοποθετήστε το χιονονιφάδα στο κέντρο του κύκλου των κεριών.

Ανάψτε το χειμερινό θυμίαμα και καθαρίστε τον χώρο του τελετουργικού με αυτό. Δημιουργήστε έναν κύκλο, προσκαλώντας τη Θεά Μπέιρα να μπει σε αυτόν. Μόλις δημιουργηθεί ο κύκλος, διαλογιστείτε πάνω στους μακροπρόθεσμους στόχους που χρειάζονται χρόνο για να αναπτυχθούν και να υλοποιηθούν. Σκεφτείτε τη νιφάδα χιονιού. Κατά τη δημιουργία της νιφάδας χιονιού, ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς θα ήταν το αποτέλεσμα μέχρι να ξεδιπλωθεί τελικά. Ομοίως, ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο δεν είναι εύκολο να φανεί και τα αποτελέσματα είναι συχνά απρόσμενα, αλλά πρέπει να γίνει δουλειά εν τω μεταξύ για να επιτευχθεί.Τα έξι κεριά που περιβάλλουν τη χάρτινο νιφάδα χιονιού αντιπροσωπεύουν τις έξι γωνίες μιας νιφάδας χιονιού. Το έξι είναι επίσης ο αριθμός της ισορροπίας και της αρμονίας. Αυτός ο ιερός αριθμός υποδηλώνει μια στιγμή για να βρούμε ισορροπία μεταξύ της εξωτερικής και της εσωτερικής κατάστασης του είναι. Ανάψτε ένα κερί κάθε φορά. Τρία από τα κεριά είναι για την ευγνωμοσύνη. Καθώς τα ανάβετε, βρείτε τρία πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες και ευχαριστήστε τη Θεά για τις ευλογίες της. Τρία από τα κεριά είναι για τις προθέσεις. Καθώς τα ανάβετε, σκεφτείτε κάποιες εξωτερικές και εσωτερικές ανάγκες που μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω μακροπρόθεσμων στόχων και εκδήλωσης.

Ευλογήστε το νιφάδα χιονιού, λέγοντας: Beira, ενέπνευσε το δυναμικό μου για ανάπτυξη και ανανέωση. Ακριβώς όπως οι κρύοι χειμερινοί μήνες ακολουθούνται από μια πλούσια άνοιξη, έτσι και αυτή η ήσυχη στιγμή περισυλλογής μου θα οδηγήσει σε μια εποχή αφθονίας και ευημερίας.

Μόλις ολοκληρωθεί ο διαλογισμός, ευχαρίστησε τη Θεά Beira για την παρουσία της, γείωσε την ενέργεια και άνοιξε τον κύκλο. Χρησιμοποίησε τη νιφάδα χιονιού για διακόσμηση στο σπίτι κατά τη διάρκεια του χειμώνα και κράτησέ την ως υπενθύμιση των μακροπρόθεσμων στόχων σου.

<pre>