Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΡΑΦΤΑΚΟΣ ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΡΑΦΤΑΚΟΣ

ΑΔΕΡΦΟΙ GRIMM

---

Σε μια πόλη όπου η καθημερινότητα κυλούσε με τον ρυθμό της βελόνας και της κλωστής, ζούσε ένας ράφτης, άνθρωπος ολιγαρκής αλλά με πνεύμα ανήσυχο. Ένα πρωινό, καθώς εργαζόταν στον πάγκο του, αγόρασε λίγη μαρμελάδα από μια πλανόδια πωλήτρια. Όμως, η γλυκιά οσμή προσέλκυσε ένα σμήνος από μύγες που κάθισαν πάνω στο ψωμί του. Οργισμένος από την ενόχληση, ο ράφτης πήρε ένα κομμάτι

ύφασμα και με ένα μόνο χτύπημα εξόντωσε επτά από δαύτες.

Εντυπωσιασμένος από την ακρίβεια και τη δύναμη του πλήγματός του, η αυτοπεποίθησή του διογκώθηκε. «Πρέπει να το μάθει όλος ο κόσμος», σκέφτηκε. Κέντησε λοιπόν πάνω στη ζώνη του με μεγάλα γράμματα τη φράση: «ΕΠΤΑ ΜΕ ΕΝΑ ΧΤΥΠΗΜΑ». Πιστεύοντας πια πως η πόλη ήταν πολύ μικρή για το ανάστημά του, ξεκίνησε για τον έξω κόσμο.

Στην πορεία του συνάντησε έναν γίγαντα. Ο γίγαντας, διαβάζοντας την επιγραφή στη ζώνη, υπέθεσε πως ο μικροσκοπικός άνθρωπος είχε σκοτώσει επτά άντρες. Θέλοντας να τον δοκιμάσει, έπιασε μια πέτρα και την έσφιξε τόσο δυνατά που έτρεξε νερό. Ο ράφτης, με δόλο, έβγαλε από την τσέπη του ένα μαλακό τυρί και το έσφιξε μέχρι που έτρεξε το υγρό του. Ο γίγαντας έμεινε άφωνος. Έπειτα, ο γίγαντας πέταξε μια πέτρα τόσο ψηλά που χάθηκε από τα μάτια. Ο ράφτης έβγαλε ένα πουλί που είχε κρυμμένο και το άφησε να πετάξει· το πουλί δεν επέστρεψε ποτέ. Ο γίγαντας πίστεψε πως η πέτρα του ράφτη έφτασε στον ουρανό.

Μετά από πολλές δοκιμασίες πονηριάς, ο ράφτης έφτασε στο βασιλικό παλάτι. Οι στρατιώτες, βλέποντας τη ζώνη του, ενημέρωσαν τον βασιλιά για τον «μεγάλο πολεμιστή». Ο βασιλιάς, φοβούμενος τη δύναμή του αλλά και θέλοντας να τον εκμεταλλευτεί, του ανέθεσε τρεις επικίνδυνες αποστολές με αντάλλαγμα το μισό βασίλειο και το χέρι της κόρης του.

Πρώτα, έπρεπε να εξοντώσει δύο γίγαντες που τρομοκρατούσαν τη χώρα. Ο ράφτης δεν χρησιμοποίησε σπαθί, αλλά την πονηριά του: ανέβηκε σε ένα δέντρο και άρχισε να ρίχνει πέτρες στους γίγαντες ενώ κοιμούνταν. Εκείνοι, νομίζοντας πως ο ένας χτυπούσε τον άλλον, ξεκίνησαν μια άγρια μάχη μέχρι που σκοτώθηκαν μεταξύ τους.

Έπειτα, ο βασιλιάς του ζήτησε να πιάσει έναν μονόκερο. Ο ράφτης στάθηκε μπροστά σε ένα δέντρο και, όταν το θηρίο όρμησε κατά πάνω του, παραμέρισε την τελευταία στιγμή. Το κέρατο του μονόκερου καρφώθηκε βαθιά στον κορμό και το ζώο παγιδεύτηκε. Τέλος, με ανάλογο τρόπο, οδήγησε έναν άγριο κάπρο μέσα σε ένα ξωκλήσι και τον κλείδωσε εκεί.

Ο βασιλιάς, αν και απρόθυμος να δώσει την κόρη του σε έναν ταπεινό ράφτη, αναγκάστηκε να κρατήσει τον λόγο του. Ο γάμος έγινε με μεγάλες τιμές. Ωστόσο, μια νύχτα, η βασίλισσα άκουσε τον άντρα της να παραμιλά στον ύπνο του: «Βοηθέ, φτιάξε μου το γιλέκο και μπάλωσε το παντελόνι, αλλιώς θα σου φέρω τον πήχη στο κεφάλι!». Κατάλαβε τότε την ταπεινή του καταγωγή και ζήτησε από τον πατέρα της να τον εξοντώσει.

Ο βασιλιάς διέταξε τους φρουρούς να μπουν στην κρεβατοκάμαρα τη νύχτα. Όμως ο ράφτης, προειδοποιημένος από έναν πιστό υπηρέτη, προσποιήθηκε πως κοιμόταν και φώναξε δυνατά: «Σκότωσα επτά με ένα χτύπημα, νίκησα δύο γίγαντες, έπιασα έναν μονόκερο και έναν κάπρο! Γιατί να φοβηθώ αυτούς που στέκονται πίσω από την πόρτα;».

Ακούγοντας αυτά τα λόγια, οι φρουροί τράπηκαν σε φυγή έντρομοι. Ο ράφτης παρέμεινε βασιλιάς για το υπόλοιπο της ζωής του, αποδεικνύοντας πως η ευφυΐα και η τόλμη μπορούν να υφάνουν μια μοίρα πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που προορίζει ο κόσμος για έναν απλό τεχνίτη.